Komputery. Przez wiele lat były moją pasją (Linux, PHP, MySQL, Delphi, xHTML, CSS). Aktualnie interesuje mnie to w stopniu umiarkowanym z uwagi na to, że nie rozumiem dokąd zmierzaja producenci sprzętu komputerowego. Do szału doprowadza mnie tworzenie na zasadzie "byle być pierwszym" i kreowanie (a nie zaspokajanie) potrzeb. Nie rozumiem nowinek technicznych, bo na przestrzeni lat widzę, jaki ma miejsce upadek jakościowy oraz filozoficzno-moralny. Nie jestem też wymarzonym konsumentem dla współczesnych producentów - sto razy zastanawiam się, czy dana rzecz jest mi naprawdę potrzeba (najczęściej nie jest, więc jej nie kupuję) i przy wyborze kieruję się parametrami technicznymi (porównuję, testuję, marudzę, oczekuję niezawodności, stabilności, możliwości rozbudowy i jakości).
Chodzenie. Uwielbiam chodzić. Najchętniej po górach albo lesie. Doprowadzam do szału mojego faceta, bo uważam, że 40 km szlaki rowerowe koniecznie trzeba pokonać pieszo. Jeśli połączę chodzenie z survivalem albo urban exploration, to jestem w siódmym niebie.
Książki. Kiedy w 2004 roku stworzyłam darmowe pismo kulturalne Apeiron Magazine, miałam ambicję dzielenia się książkowymi wrażeniami (czytam głównie literaturę faktu). Z czasem pojawili się ludzie, którzy znają się na literaturze lepiej niż ja. Dlatego książki czytam, ale rzadko o nich piszę, głównie dlatego, że pisać nie potrafię.
Języki obce. Poliglotą nie jestem, ale lubię uczyć się języków. Samodzielnie. Im więcej czasu mija od ukończenia formalnej edukacji, tym bardziej to lubię. Jestem doskonałym przykładem, że systematyczna zabawa przynosi efekty i dużo radości. Tak, nauka (czegokolwiek) to zabawa, choć do takiego wniosku dochodzi się dopiero po zaprzestaniu wszelkich możliwych kontaktów ze szkołą.
... i na wysokości. Pod koniec studiów wróciły mi myśli o rozpoczęciu skoków spadochronowych. Na razie z braku czasu spoglądam w górę i zastanawiam się, czy jak już dorosnę i będą duża, to może lepiej po prostu zostać pilotem. ;)